Maraming nagsasabi na ang kaibigan ay isa sa taong mahalaga sa ating buhay

Na ang kaibigan ay dapat mapagkakatiwalaan

Kumbaga sa magkasintahan, Loyal dapat sayo.

Ang isang kaibigan ay hindi ka iiwan kahit anong saya’t lungkot pa ang iyong nadarama

Mahirap ka man o mayaman, ito’y hindi makakahadlang.

Naalala ko nung araw na mas pinili ko yung kaibigan kong puntahan kaysa sa boyfriend ko

Dahil alam kong kailangan niya ko

Kailangan niya ko sa mga oras na nagdadalamhati siya sa paghihiwalay nila ng boyfriend niya.

Noong mga oras na umiiyak siya,

Ramdam na ramdam ko yung lungkot niya

Na para bang gusto ko na rin umiyak

Dahil noong araw na yun,

iniwan na rin ako ng boyfriend ko ’cause i chose my friend over him

Pero hindi ako umiyak. Moment niya yun e.

I chose my friend but he (my boyfriend) chose to break my heart.

Hindi ko alam kung ano ba talagang nararamdaman ko noon

Na para bang gusto nang sumabog ng puso ko

Na sa pag-uwi ko, tanging patak ng luha na lang sa aking mga mata ang lumabas

Kausap. Kausap siguro ang kailangan ko para maibsan ang sakit

Masaya ako dahil may kaibigan rin akong nandyan para sa’kin

Nakita ko kung gaano sila kapursige na pasayahin ako

Hanggang sa isang araw,

Nakita ko. Nakita ko yung taong nag-iwan ng sakit sa puso ko.

Oo aaminin ko may mali ako

Nagkamali ako

Nagkamali ako dahil mas pinili ko yung kaibigan ko

Mahalaga sila pareho sakin kaya sobrang hirap at masakit para sakin ang pumili

Pero wala nang mas sasakit pa nang makita ko siya

Nang makita ko siya na meron nang iba

At yun ay ang kaibigan ko.

Ngayon

Ngayon niyo sabihin sa akin

Kung gaano ba kahalaga ang isang kaibigan?

Na kahit mas pinili mo siya, pinagkatiwalaan, tinuring na parang kapatid, ay pinagtaksilan ka parin?

Paano mo nga ba masasabing Kaibigan kung yung mga araw na umiiyak siya at nandoon ka, ay isang malaking kalokohan lang?

Iba’t ibang emosyon ang naramdaman ko noon

Habang naglalakad kayo papunta sa’kin at sa ibang mga kasama ko

Kahit malayo pa kayo,

Alam kong nakatingin kayo sa’kin

Na para bang maamong tupa

At nang kayo’y lumapit

Hindi mo napigilan na hindi tumakbo palapit sa’kin

Siguro dahil napakabait mong kaibigan sakin?

Niyakap mo’ko at humingi ka ng tawad

Wala kayong narinig na salita mula sa aking bibig

Dapat nga ba? Dapat nga ba akong magbigay ng one more chance?

Ngunit paano? Paano kung ako’y muling maloko?

Natatakot ako.

Natatakot ako dahil baka muli na naman akong paikot-ikutin

Na baka sa bandang huli, hindi ko na mabigyan ng halaga pati sarili ko.

Pero sa araw na ‘yon

Nakapagdesisyon na rin ako

Pinapatawad ko kayo hindi dahil kaibigan kita at mahal ko siya

Pinapatawad ko kayo dahil sa ginawa niyong panloloko sa’kin.

Advertisements